Jak poinformował rząd w Hanoi, wieczorem 4 października 2013 r. po długiej chorobie zmarł w wieku 102 lat Võ Nguyên Giáp (Vo Nguyen Giap) – bohater narodowy Wietnamu.

Wietnam | Generał Vo Nguyen Giap (Võ Nguyên Giáp)Wietnam | Generał Vo Nguyen Giap (Võ Nguyên Giáp)(by manhhai)

 

Zainteresują Cię również

CLMV Single Visum CLMV Single Visum
Wietnam, Kambodża, Laos i Birma planują wprowadzenie wspólnej strefy wizowej, aby zachęcić do przyjazdu większą liczbę...
Lekcje wietnamskiego: Lekcja 9 – wygłos Lekcje wietnamskiego: Lekcja 9 – wygłos
Czas na ostatnią z bloku czterech lekcji dotyczących wietnamskiej wymowy. Do tej pory poznaliśmy już spółgłoski występują...

Generał Võ Nguyên Giáp jest obok prezydenta Ho Chi Minha najbardziej znaną twarzą wietnamskiej niepodległości. Należy do wybitnych osobistości najnowszej historii Wietnamu. Cieszył się szacunkiem w całym kraju.

Rewolucjonista od dziecka

Võ Nguyên Giáp urodził się 25 sierpnia 1911 r. w An Xá (prowincja Quang Binh) jako syn wiejskiego nauczyciela. Dziadek ze strony matki brał udział w walkach z Francuzami i w tej tradycji rodzice wychowywali swoje dzieci. Przekazywali im patriotyczne historie o bohaterskiej walce, często spotykane w klasycznej literaturze wietnamskiej.

Aby zapewnić synowi pełne wykształcenie, rodzice posłali Giápa w 1926 roku do Trường Quốc Học – francuskiego liceum w cesarskim mieście Huế (Hue). W tej słynnej elitarnej szkole uczyli się m.in. Hồ Chí Minh i późniejszy południowowietnamski przeciwnik Ngô Đình Diệm.

W Huế wszedł Giáp w kontakt z nacjonalistycznymi intelektualistami, którzy w czasopismach i esejach mocno angażowali się w sprawę niepodległości Wietnamu od Francji. Młody rewolucjonista wziął udział w strajku, aby zademonstrować przeciwko zamknięciu nacjonalistycznej gazety. Został przez to wyrzucony ze szkoły.

W 1930 r. trafił na krótko do więzienia, ponieważ na nowo zaangażował się w walkę o niepodległość Wietnamu. W tym samym czasie Hồ Chí Minh założył Komunistyczną Partię Indochin.

Po wyjściu na wolność Giáp udał się do Hanoi, gdzie ukończył studia wyższe z prawa, ekonomii i polityki. Ten zafascynowany Roberspierrem młody człowiek pracował jako nauczyciel historii, publikując przy tym eseje i pamflety o tematyce komunistycznej.

Zaczyna się walka

Kiedy w 1940 r. w Europie szalała wojna, Hồ Chí Minh uznał, że nadszedł czas na realizację niepodległościowych dążeń Wietnamu. Giáp, mimo braku odpowiednich kwalifikacji, otrzymał od Hồ Chí Minha polecenie zorganizowania armii partyzanckiej. Brakowało mu nie tylko wiedzy, ale też broni i wyposażenia. Pierwsi partyzanci w sandałach z opon samochodowych dysponowali tylko przestarzałą bronią i oszczepami. Mimo to partyzancka armia rosła w siłę i wkrótce udało się Wietnamczykom przejąć kontrolę nad północnymi prowincjami kraju.

Po zakończeniu II wojny światowej, we wrześniu 1945 r. Hồ Chí Minh proklamował niepodległość Wietnamu. Jednak Francja nie chciała tak łatwo wycofać się ze swoich kolonii. Rozpoczęła się pierwsza wojna indochińska, w której Giáp okazał się genialnym dowódcą à la Napoleon i zyskał przydomek „Czerwonego Napoleona” – z tą tylko różnicą, że walczył nie dla Francji, a przeciwko niej. Dziennikarz i historyk Stanley Karnow postawił generała Vo Nguyen Giapa w jednym szeregu z takimi dowódcami wojskowymi, jak Wellington, Grant, Lee, Rommel i Mac Artur.

Dien Bien Phu

Sławę przyniosło Giápowi zwycięstwo w bitwie pod Điện Biên Phủ. Ponieważ Francuzom nie udało się odnieść decydującego zwycięstwa nad Wietnamczykami, naczelny dowódca francuskich wojsk w Indochinach generał Navarre zdecydował w 1953 r. założyć w Điện Biên Phủ bazę wojskową. Stamtąd francuskie korpusy ekspedycyjne miały odcinać Wietnamczykom szlaki zaopatrzenia. Francuzi byli przekonani, ich że twierdza jest absolutnie nie do zdobycia.

Nie docenili jednak strategicznego talentu Võ Nguyên Giápa i woli walki Wietnamczyków. Giápowi udało się nie tylko zapewnić zaopatrzenie dla własnych oddziałów, ale też zainstalować ciężką artylerię. Z jej pomocą francuska baza Điện Biên Phủ została odcięta od dostaw i otoczona.

Po 54 dniach krwawych i bezlitosnych walk Francuzi skapitulowali. Tym zwycięstwem Wietnamczycy obalili mit niepokonanych armii Zachodu i otworzyli nową erę powstań antykolonialnych.

Realizacja marzeń o niepodległości i dalsza służba dla kraju

Po legendarnym zwycięstwie nad wojskami francuskimi Võ Nguyên Giáp objął stanowisko ministra obrony narodowej, na którym pozostał do roku 1980. Walczył z Amerykanami i ich południowowietnamskimi sojusznikami o zjednoczenie kraju. Był ojcem zaskakującej ofensywy Tet (Tết), która pod względem politycznym okazała się niezwykle skuteczna.
Do 1991 r. Giáp pozostał członkiem Komitetu Centralnego partii. Napisał wiele książek z zakresu wojskowej teorii i strategii. Do końca życia brał aktywny udział w życiu politycznym kraju.

Niewielu ludziom dane jest przeżyć całe stulecie pełnią życia – generał Võ Nguyên Giáp miał to szczęście. 

Zainteresują Cię również

Hanoi: stop nadwadze w policji Hanoi: stop nadwadze w policji
W policji w Hanoi szykują się spore zmiany. Już niedługo na ulicach zobaczymy samych wysokich i szczupłych policjantów!...
 Lekcje wietnamskiego: Lekcja 16 – rymy Lekcje wietnamskiego: Lekcja 16 – rymy
W 4 poprzednich lekcjach poświęconych wietnamskiej wymowie (lekcja 3, 5, 6 i 9) zdążyliśmy dogłębnie poznać jej podstawy....

 

Na tej stronie używamy plików cookie.

Sprawdz politykę prywatności